Szkło jest amorficznym ciałem stałym i posiada nieuporządkowaną, szklistą strukturę molekularną, która pozwala mu być stałym w temperaturze pokojowej. Amorficzna struktura szkła odpowiada za jego przezroczysty wygląd i warunkuje jego szczególne właściwości optyczne i mechaniczne. Do produkcji naturalne lub identyczne z naturalnymi substancje nieorganiczne są stapiane w temperaturach od 1.400 °C do 1.650 °C. Do tych surowców należą m.in. piasek kwarcowy, soda, wapno, skaleń i potaż. Dokładny skład surowców wyjściowych później określa poszczególne właściwości powstającego szkła. Szkło w temperaturach około 1.000 °C jest dowolnie kształtowalne i zachowuje swój kształt także po ostygnięciu. W swojej podstawowej formie szkło jest przezroczyste. Może jednak być dowolnie przyciemniane i barwione.
Szkło - pytania & odpowiedzi
Szkło jako materiał opakowaniowy ma wiele zalet. Jedną z najważniejszych jest jego wyjątkowa stabilność chemiczna. Nie wchodzi ono w reakcje z zawartością opakowania. Z wyjątkiem kwasu fluorowodorowego, można w nim pakować prawie wszystkie substancje. Jednocześnie nie oddaje żadnych substancji do zawartości, dzięki czemu jest fizjologicznie nieszkodliwe, a ponadto nie ma ryzyka, że zawartość zostanie zanieczyszczona przez wydzielające się substancje. Względna odporność i gęstość tego materiału to jedna z największych zalet szkła. Zatrzymuje substancje lotne. Zapachy, aromaty lub rozpuszczalniki, które utrzymują produkt w stanie płynnym, nie mogą przenikać przez szkło. Nie uciekają, ale pozostają w środku.
Ponieważ szkło nadaje się do bezpośredniego zadruku, nie są potrzebne żadne dodatkowe folie ani papierowe opakowania, aby nadrukować niezbędne lub wymagane informacje na opakowaniu.
Ponadto szkło opakowaniowe nadaje się w 100% do recyklingu. Jedyną wadą szkła w porównaniu z tworzywami sztucznymi lub blachą białą jest większa waga i większe ryzyko stłuczenia.
Przyciemniane lub barwione szkło może również chronić zawartość przed niepożądanym działaniem promieniowania słonecznego. Nie tylko szkło przezroczyste, ale również przyciemniane jest w pewnym stopniu transparentne, dzięki czemu poziom napełnienia opakowania jest dobrze widoczny z zewnątrz.
Szkło jest bardzo odporne na wszelkiego rodzaju substancje organiczne i nieorganiczne. Nawet problematyczne produkty, takie jak oleje i tłuszcze, alkohole, paliwa i inne rozpuszczalniki, a także silne kwasy i zasady, można bez problemu pakować w szkło. W przeciwieństwie do tworzyw sztucznych, zastosowanie szkła jako materiału opakowaniowego nie jest zatem ograniczone przez zawartość.
Szkło jako materiał w przemyśle opakowaniowym oferuje tak wiele możliwości, że jeszcze przez długi czas pozostanie stałym elementem materiałów opakowaniowych. Bezpieczne, niezwykle stabilne chemicznie i łatwe do formowania i modyfikowania, jest i pozostanie atrakcyjne dla wielu gałęzi przemysłu produkcyjnego.
Szkło jest interesującym materiałem opakowaniowym dla wielu gałęzi przemysłu. Nie można sobie wyobrazić przemysłu spożywczego bez butelek na napoje. W przemyśle farmaceutycznym nie można obejść się bez ampułek z przegubem i wielu butelek z nakrętką, które nie byłyby możliwe do wyprodukowania bez szkła. W przemyśle kosmetycznym szkło jest wykorzystywane między innymi w postaci ampułek lub słoików. Również przemysł chemiczny, ze swoją różnorodną gamą produktów, chętnie wykorzystuje szkło jako materiał opakowaniowy ze względu na jego stabilność chemiczną.
W szkle pakowane są głównie płyny i produkty w postaci proszku. Ale również produkty półstałe, takie jak zagęszczone sosy, kremy lub żele, można w nim doskonale przechowywać.
Już w 1974 roku wprowadzono ogólnokrajowy system zbiórki szkła opakowaniowego. Najczęściej stosuje się systemy kontenerów do selektywnej zbiórki szkła białego, brązowego i zielonego. W całym kraju znajduje się ponad 250 000 takich kontenerów na zużyte szkło.
Segregacja według kolorów jest ważna, aby z odłamków szkła można było produkować nowe opakowania szklane w odpowiednim kolorze. Opakowania szklane z opalowego szkła (mlecznobiałe szkło) należy wyrzucać do pojemników na szkło białe.
Niebieskie butelki i pojemniki szklane w innych kolorach, których nie można jednoznacznie przypisać do szkła białego, brązowego lub zielonego, należy wyrzucać do pojemników na szkło zielone. Szkło zielone najlepiej znosi obecność innych kolorów bez utraty swojego koloru.
Do pojemników na szkło nie należy wyrzucać szklanek i szyb okiennych, ponieważ mają one inny skład.
Żarówki energooszczędne i wszelkiego rodzaju źródła światła są odpadami resztkowymi lub nawet odpadami specjalnymi i nie wolno ich wyrzucać do kontenerów na szkło, ale należy je wyrzucać do odpadów resztkowych lub do punktu zbiórki surowców wtórnych (źródło: Federalna Agencja Ochrony Środowiska).
Im lepiej posortujesz odpady, tym wyższy będzie wskaźnik recyklingu.
Ekologowie cieszą się, że szkło jest wykorzystywane jako materiał opakowaniowy, ponieważ nadaje się ono w 100% do recyklingu – oznacza to, że szkło opakowaniowe można w 100% przetworzyć na surowiec wtórny (DIN EN 13430). Możliwe jest również stosowanie opakowań wielokrotnego użytku (DIN EN 13429) wykonanych ze szkła. Dlatego obecnie większość opakowań szklanych składa się przynajmniej częściowo ze szkła pochodzącego z recyklingu.
W zależności od koloru, w każdym nowym pojemniku może znajdować się do 60% (w przypadku zielonego szkła nawet do 90%) szkła pochodzącego z recyklingu. Materiał ten nie wchłania niczego (patrz również pkt 1 Zalety szkła jako materiału opakowaniowego), a gładka powierzchnia umożliwia łatwe czyszczenie pojemników. Nie ma możliwości wykorzystania energetycznego ani kompostowania.